Πώς τους ήρθε και θεσμοθέτησαν νηστεία μέσα στο κατακαλόκαιρο δε μπορώ να καταλάβω. Δηλαδή, εντάξει οι σαράντα μέρες του Πάσχα που είναι κοντά πενήντα. Καλά οι σαράντα που κότσαραν στα Χριστούγεννα που δεν υπήρχαν. Καλά οι μεμονωμένες και οι Τετάρτες και οι Παρασκευές. Άντε και αυτή η περίεργη νηστεία των Αγίων Αποστόλων που πάει ανάλογα με το πότε πέφτει το Πάσχα και είναι από μία ως είκοσι μέρες και. Αλλά αυτές τις δεκαπέντε μέσα στον Αύγουστο τι τις ήθελαν; Βάλτε ρε παιδιά μια μέρα τη παραμονή. Βάλτε τριήμερη νηστεία. Δεκαπέντε όμως; Δεκαπέντε; Τώρα που τα γεμιστά ζητάνε τη φετούλα; Τώρα που μυρίζει η τσίκνα πιο πολύ; Τώρα που παίρνει άδειες ο λαός; Καλά αυτό δεν υπήρχε τότε...Και που χρησιμεύει. Ό,τι πατσά ήταν να δείξουμε στις παραλίες τη δείξαμε. Είναι αργά πια. Ότι πειρασμό ήταν αν περάσουμε θερινό τον περάσαμε. Δε περιμένουμε τον Αύγουστο. Άσε που πλακώνουν στα χωριά τα πανηγύρια αυτή την εποχή. Παίρνουν φωτιά οι σούβλες. Εμείς θα τη βγάζουμε με καρπούζι και πεπόνι; Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Αναγκαζόμαστε να καταφεύγουme σε vegan χωριά και παραλίες. Αν είναι έτσι όμως, να αλλάξουμε την ένδυση και αντί για ράσα να βάλουμε τα χίππικα. Συγγνώμη αλλά οι Άγιοι Πατέρες που έβαλαν τις νηστείες νομίζω πως κάπου μπέρδεψαν το καλεντάρι και ρίξανε τις δεκαπέντε(το γράφω και κουράζομαι, έτσι;) μέρες αυτές αυγουστιάτικα. Ελπίζω και αναμένω να γίνει μια μελέτη στα πλαίσια της λειτουργικής αναγέννησης ώστε να βρεθεί η παρεξήγηση η οποία σίγουρα υπάρχει...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου