Πέφτοντας

Υπάρχει μια γοητεία στην πτώση. Όταν από τα ψηλά βρίσκεσαι στα χαμηλά. Όταν στέκεις απογυμνωμένος από ισχύ, από μέσα, από χρήματα, από υποστηρικτές και ακολούθους. Όταν είσαι μόνο και νιώθεις το σύμπαν ολόκληρο να συνωμοτεί ώστε να στείλει ακόμα πιο βαθιά στο σκοτεινό λάκκο όπου βρίσκεσαι. Όταν κάθε τι κακό που συμβαίνει ξέρεις πως θα το ακολουθήσει  κάτι ακόμα χειρότερο. Όταν στο δρόμο αντί να σε χαιρετούν όπως παλιά, σε βρίζουν. Τότε είναι που βλέπεις ποιοι είναι πραγματικά αυτοί που συνήθως σε περιβάλλουν αλλά και ποιος πραγματικά είσαι εσύ. Όσο ανεβαίνεις και τα πράγματα είναι εύκολα σκοτίζεται και το μυαλό και η ψυχή και η καρδιά. Στην πτώση ξεκαθαρίζουν όλα και μένει η πιο αγνή, η πιο ανόθευτη ουσία σου. Και ναι πολλές φορές δεν είναι καλό αυτό που βλέπεις αλλά είναι αληθινό. Και η αλήθεια είναι η μόνη που ελευθερώνει.