Το "Χριστός Ανέστη" είναι τρέλα. Η χριστιανική πίστη είναι τρέλα. Δεν υπάρχει τακτοποιημένη και νοικοκυρεμένη πίστη όση ευλάβεια και ευσέβεια κι αν δείχνει να έχει. Ο Χριστός ήρθε να βάλει φωτιά στον κόσμο και η φωτιά αυτή ομοιάζει με την τρέλα.
Όμως, όπως η φλεγόμενη βάτος δεν καιγόταν, έτσι και ο χριστιανός δεν χάνεται στην τρέλα. Η χριστιανική τρέλα είναι πάντα νηφάλια και όχι εκστατική όπως αυτή που συναντάμε σε άλλες θρησκείες.
Ο χριστιανός έχει πλήρη επίγνωση της τρέλας των πράξεών του και των συνεπειών που θα αντιμετωπίσει και παρ' όλα αυτά τις πράττει.
Οι μάρτυρες ήταν τρελοί όταν περιφρονούσαν τη λατρεία του Ρωμαίου αυτοκράτορα, τον τουρκικό ζυγό ή το σοβιετικό κομμουνιστικό καθεστώς.
Οι δια Χριστόν σαλοι, το λέει και το όνομά τους , γνώριζαν την τρέλα των πράξεών τους και τις συνέπειες που θα είχαν. Και τις έπρατταν. Δεν ήταν αποτέλεσμα έκστασης. Γι' αυτό και είχαν αξία.
Μια τέτοια τρελή ήταν και η Αγία Μαρία Σκομπτσοβα όταν βοηθούσε Εβραίους στο υπό Ναζιστική κατοχή Παρίσι. Και φυσικά όταν έπαιρνε τη θέση μιας Εβραίας στην εκτέλεση.
Ένας τέτοιος τρελός είναι και κάποιος/α χριστιανός/η που απαρνείται το συμφέρον του όχι μόνο προς όφελος των συνανθρώπων του αλλά και προς δόξαν Χριστού, τον οποίον αγαπά μέχρι -νηφαλιας- τρέλας.
Και αυτό ήταν το στοιχείο που με τράβηξε ξανά στην Εκκλησία. Κι ας μη το καταφέρνω τις πιο πολλές φορές. Κι ας δείχνει και η ίδια η Εκκλησία να το αποφεύγει.
Πίνακας του Jyoti Sahi - Jesus the Dancer
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου