Οι θάνατοι σε χώρους εργασίας αυξάνονται χρόνο με το χρόνο. Αυτό δε σημαίνει κατ' ανάγκη πως οι εργοδότες ξυπνάνε το πρωί με διάθεση να σκοτώσουν τους εργαζομένους στις επιχειρήσεις τους ή ότι αδιαφορούν. Πολλοί από αυτούς νοιάζονται πραγματικά για τους εργαζομένους τους. Το πρόβλημα φρονώ πως βρίσκεται αλλού.
Αυτή η κυβέρνηση έχει εδώ και χρόνια επιδοθεί στην καταστροφική πολιτική της εντατικοποίησης της εργασίας. Αρχικά με τις 8 ώρες στον έναν εργοδότη και 5 σε άλλον και στη συνέχεια με το 13ωρο. Και με άλλα μικρότερα βήματα.
Η εντατικοποίηση της εργασίας φέρνει κόπωση. Η κόπωση φέρνει λάθη. Τα λάθη προκαλούν ατυχήματα και κάποιες φορές θανάτους. Αυτό είναι ανθρώπινο. Κάποιος που δουλεύει πάνω από 8 ώρες καθημερινά δε ξεκουράζεται όσο πρέπει και εφόσον δεν ξεκουράζεται όσο πρέπει, κάποια στιγμή η κούραση θα τον καταβάλει.
Από την άλλη, όλο αυτό το πλαίσιο εντατικοποίησης της εργασίας αφήνει λιγότερο χώρο και χρόνο στην σωστή συντήρηση των μηχανημάτων, των χώρων εργασίας αλλά και τις επιθεωρήσεις, τις οποίες το κράτος θα χαλαρώσει προκειμένου να υπηρετηθεί το πλαίσιο αυτό.
Τώρα, κάποιοι που κάθονται σε γραφεία και σε πληκτρολόγια να λένε ό,τι θέλουν αλλά όσοι έχουμε περάσει από χειρωνακτικές εργασίες και εργοστάσια(και όχι μόνο αλλά αυτοί οι χώροι είναι πιο επικίνδυνοι λόγω συνθηκών) γνωρίζουμε καλά ότι ούτε έλεγχοι σοβαροί γίνονται από την επιθεώρηση αλλά και ότι η κούραση που συσσωρεύεται κάποια στιγμή θα έχει κόστος. Είτε στο χώρο της εργασίας υπό μορφή κάποιου, μοιραίου πολλές φορές, λάθους είτε και στην υγεία του εργαζομένου που θα επιβαρυνθεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου