Ταφή.

 

Η Εκκλησία, η παράδοση της, η ζωή της, θάβει τους κεκοιμημένους. Ακολουθεί την πρακτική επειδή ο ίδιος ο Χριστός ετάφη. Όλα τα άλλα που συζητάμε για σεβασμό του σώματος, για το ένα ή το άλλο είναι χρήσιμα και καλά αλλά είναι και τελείως περιττά. Ο Χριστός ετάφη και το ίδιο κάνουμε κι εμείς οι χριστιανοί. Οι υπόλοιπες κουβέντες είναι καλές για διανοητική άσκηση. Ως εκεί. 

Κάποιος που δεν πιστεύει μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Να ταφεί πολιτική, να καεί και να του θρυμματίσουν τα οστά μετά, να δώσει το σώμα του στην επιστήμη, να ζητήσει να ταϊστούν λιοντάρια και ύαινες με το πτώμα του, να σταλεί στο διάστημα ή να γίνει κρέας για γύρο που θα σερβιριστεί σε ανθρωποφάγους. Κανείς δε μπορεί να του πει τίποτα.

Κανείς όμως δεν έχει δικαίωμα να απαιτήσει από την Εκκλησία να αλλάξει την πρακτική της. Και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να επιτεθεί σε αυτή την πρακτική. Δεν σου αρέσει, την απορρίπτεις και πας σε κάτι άλλο. Και φυσικά, κανείς δε μπορεί να ζητά και αποτέφρωση και ακολουθία εξόδιο. Ας αποφασίσει. Ένα από τα δύο. 

Τέλος, οι διάφοροι κληρικοί και θεολογούντες που πουλάνε προοδευτισμό και επικαλούνται την ποιμαντική λεπτότητα, τώρα θα είμαι σκληρός, είναι κοινοί απατεώνες. Η ποιμαντική τους λεπτότητα εδράζεται στην αποδοχή του σύγχρονου κόσμου -μη και τους πουν οπισθοδρομικούς- απευθύνεται πάντα σε πλούσιους όλως τυχαίως - δείτε ποιες βαπτίσεις παιδιών ομόφυλων ζευγαριών έχουν τελεστεί(καλώς τελέστηκαν, κακώς αφορούν μόνο πλούσιους) και τέλος υπάρχει και η προσωπική ανάγκη -ειδικά στους κληρικούς- να δικαιολογήσουν τις δικές του προσωπικές αστοχίες. 

Αυτά τα ολίγα για το θέμα. Τα άλλα όλα είναι φιλοσοφίες και τις φιλοσοφίες τις βαριέμαι αφόρητα.

ΥΓ. Και βέβαια κάποιοι προπαγανδίζουν την αποτέφρωση, ακολουθήστε τη ροή του χρήματος και δε θα έχετε καμία απορία για τους λόγους πίσω από αυτή τη κίνηση...