Ήρθε ο Υιός του ανθρώπου να αναζητήσει και να σώσει τον αμαρτωλό. Έτσι απαντά ο Ιησούς στο πλήθος που σκανδαλίστηκε επειδή πήγε να φιλοξενηθεί στο σπίτι ενός τελώνη, του Ζακχαίου, ενός ανθρώπου που θεωρούνταν ως ο πλέον αμαρτωλός.
Είπε και κάτι ακόμα. Πως και αυτός ο τελώνης ήταν γιος του Αβραάμ. Όπως έχουμε δει και στις περικοπές που μιλούσαν για τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, οι Εβραίοι πίστευαν πως θα σωθούν μόνο και μόνο επειδή ήταν απόγονοι του Αβραάμ. Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής είπε τότε στους Εβραίους πως ο Θεός και από τις πέτρες μπορεί να φτιάξει απογόνους του Αβραάμ.
Ο Ιησούς το χρησιμοποιεί αλλιώς. Τους θυμίζει ότι και οι τελώνες, οι Εβραίοι δηλαδή που μάζευαν φόρους για τους Ρωμαίους, ήταν απόγονοι του Αβραάμ. Τους λέει λοιπόν, πως ούτε το να είναι κανείς απόγονος του Αβραάμ τον σώζει, ούτε όμως ότι ξέπεσε κάποιος στην αμαρτία σημαίνει ότι δεν μπορεί να σωθεί με τη μετάνοια.
Ας αφήσουμε όμως τους Εβραίους εκείνης της εποχής -είναι εύκολο να μιλάμε άσχημα για τους Εβραίους σε όλες τις εποχές βλέπετε- και ας έρθουμε στα δικά μας. Ούτε λοιπόν, το βάπτισμα είναι αρκετό για να μας σώσει, χωρίς συμμετοχή στα Μυστήρια της Εκκλησίας, χωρίς πίστη, χωρίς έργα ούτε όμως και η αμαρτία είναι ικανή να μας κρατήσει καθηλωμένους στο βασίλειο του θανάτου. όσο βαριά κι αν είναι η αμαρτία μας, όσο άθλια κι αν είναι η κατάσταση της ψυχής και του σώματός μας. Η μετάνοια, η αλλαγή πορείας, είναι πάντα δυνατή. Η απόγνωση δεν έχει πια θέση στη ζωή μας. Η ελπίδα γεννήθηκε μαζί με τον Ιησού και έγινε βεβαιότητα -όσο κι αν η αδύναμη φύση μας δε μας επιτρέπει να το καταλάβουμε πολλές φορές- με την Ανάστασή Του.
Αλλά εκτός από τη δική μας σωτηρία, να σταθούμε και σε κάτι άλλο. Ο Χριστός λέει πως ήρθε να αναζητήσει και να σώσει τον αμαρτωλό. Και η Εκκλησία μόνο τότε είναι Εκκλησία όταν αναζητά τον αμαρτωλό. Όχι όταν περιχαρακώνεται πίσω από καθωσπρεπισμούς περασμένων αιώνων, ούτε όταν είναι επικριτική σε ντυσίματα και συμπεριφορές.
Η αναζήτηση φυσικά δε σημαίνει πως θα ξαμοληθούμε όλοι, κλήρος και λαός και θα μπαίνουμε σε ταβέρνες, καφετέριες και σπίτια και θα ψάχνουμε αμαρτωλούς για να σώσουμε. Ούτε ο Χριστός κάνει αυτό στην περικοπή που διαβάσαμε. Αλλά όταν κάποιος αμαρτωλός έρχεται σε μας θα τον υποδεχόμαστε σαν δικό μας άνθρωπο, χωρίς κρίσεις και κατακρίσεις, θα τον αντιμετωπίζουμε σαν αδερφό μας και σιγά σιγά με το παράδειγμά μας, αν είμαστε ικανοί να δώσουμε τέτοιο παράδειγμα(αν δεν είμαστε θα πρέπει κι εμείς να ψαχτούμε), να τον οδηγήσουμε σε μια νέα ζωή.
Ο Ζακχαίος αν και μικρός στο ανάστημα βρήκε τρόπο να δει και να ακολουθήσει τον Χριστό. Και αυτό καλούμαστε κι εμείς να κάνουμε. Κλήρος και λαός, αρχιερείς και λαϊκοί, μορφωμένοι και απλοϊκοί. Ο Χριστός δεν θα αρνηθεί κανέναν από εμάς παρά μόνο εκείνους που θα Τον αρνηθούν οι ίδιοι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου