Αλχημιστές κακοί

 

Όταν χάνεται το Πνεύμα, αναζητούμε τη μαγεία. Όταν δεν κατανοούμε το μυστήριο, γυρεύουμε την τέχνη. Τη μυσταγωγία ξεδιάντροπα παρουσιάζουμε ως παράσταση. Ο ουρανός κλείνει και η γη γίνεται η μόνιμη πατρίδα. Η επανάσταση καθεστώς και η Εκκλησία θεσμός. Υποδουλωνόμαστε στα μέσα και τα αναβαθμίζουμε σε σκοπό. Χάνουμε το πρόσωπο και κρατάμε τον αριθμό. Μετατρέπουμε την κατάπτωση σε γιορτή και τη μετάνοια σε υποκρισία. Χρησιμοποιούμε τη λίθο για να κάνουμε χώμα το χρυσάφι. Ασκούμε την αλχημεία της ίδιας μας της παρακμής.