Earthside – A Dream In Static feat. Daniel Tompkins (Official Video)

 

Του Αγίου Νικολάου - Επανάληψη παλιάς ανάρτησης

https://tragoudiglarou.blogspot.com/2018/12/blog-post_24.html

Όμορφος κόσμος

 

H τερατώδης υπόθεση του αστυνομικού που κακοποιούσε και βασάνιζε με πολλούς και διάφορους τρόπους τα παιδιά του αποκαλύπτει τα χάλια ολόκληρης της κοινωνίας και της ουσιαστικής ανυπαρξίας όλων των κρατικών θεσμών. Δεν μου αρέσει να ασχολούμαι ε τέτοιες ιστορίες αλλά εδώ θα κάνω μια εξαίρεση. Έχουμε και λέμε λοιπόν. Ένας βίαιος αστυνομικός, όπως μαθαίνουμε από τα ρεπορτάζ, που είχε τη τάση να είναι εξαιρετικά επιθετικός με αυτούς που συλλάμβανε, δεν ενόχλησε κανέναν. Παρέμεινε στη θέση του. Όταν επιτέθηκε σε ανώτερό του για μία παρατήρηση που του έκανε, πάλι παρέμεινε στη θέση του. Και όχι μόνο αυτό. Πήγε και σε θέση για "εκλεκτούς", πού αλλού, στη Βουλή. Κανείς δεν είδε κάτι στραβό πάνω του. Τον επιβράβευσαν κιόλας. 

Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές στα σχολεία των παιδιών, εκεί όπου έγραφαν εκθέσεις και κάποια πράγματα θα έπρεπε να τα καταλάβουν(ο δάσκαλος της κόρης μου στη πέμπτη δημοτικού από το γραφικό χαρακτήρα της κατάλαβε ότι κάτι την απασχολούσε και με ειδοποίησε αμέσως, για να καταλάβετε). Άλλωστε υπήρχαν και σημάδια βίας επάνω τους. Κανείς δεν είδε τίποτα, κανείς δεν ασχολήθηκε. Η νοοτροπία του ο μισθός να μπαίνει και του να μη μπλέκομαι στο αποκορύφωμά του. Κατά τα άλλα η συνηθισμένη αδιαφορία που δείχνουν οι εκπαιδευτικοί στην πλειοψηφία τους. 

Οι ψυχολόγοι της αστυνομίας. Πραγματικά εδώ δεν υπάρχει λόγος να γίνει κανένα σχόλιο. Τον έβγαζαν μια χαρά και ικανό να φέρει όπλο. Να χαίρονται τα πτυχία που πήραν. Και να τους χαίρονται κι αυτοί που τους διόρισαν. 

Γειτονιά και κοινωνικός περίγυρος έπραξαν όπως πάντα στην Ελλάδα μας. Πρώτοι για κουτσομπολιά και ψιθύρους καμία διάθεση για την παραμικρή βοήθεια. 

Η σύζυγος του αστυνομικού, αστυνομικός κι αυτή, εκπαιδευμένη αστυνομικός ανεχόταν ή δεν εναντιωνόταν σε αυτή τη κατάσταση. Το ξαναγράφω λίγο αυτό για να το συνειδητοποιήσουμε: εκπαιδευμένη αστυνομικός. Πάρα πολύ καλή εκπαίδευση. 

Συμπεράσματα λοιπόν. Αν έχεις μέσο (πολιτικό;) κάνε όσα εγκλήματα θες. Θα βρεθείς στη Βουλή. Τι είδος αστυνομικούς έχουμε; Θυμίζω πως αυτοί οι δυο φέρουν όπλα ανάμεσα σε πολίτες. Ανάμεσα σε εμάς και στα παιδιά μας. Εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο πραγματικά δε ξέρω τι προσφέρει. Γνώσεις μάλλον όχι, εκπαίδευση μάλλον όχι χωρίς φροντιστήριο από το δημοτικό πια(!), ενδιαφέρον για τον χαρακτήρα των παιδιών, λοιπόν, αυτό μάλλον δε πήγε καλά ούτε και σε αυτή τη περίπτωση. Ψυχολόγοι που αξιολογούν τους αστυνομικούς είναι φανερό πως δεν έχουν καμία διάθεση να αξιολογήσουν ο,τιδήποτε. Για τη κοινωνία τα έχω ξαναγράψει. Αυτή που ήταν πάντα. Περισσεύει η υποκρισία, ελάχιστη η αλληλεγγύη και η αλληλοβοήθεια. Όμορφος κόσμος. Ηθικός. Αγγελικά πλασμένος. Με τις υγείες μας, εμείς τον φτιάξαμε έτσι. 

Arena - Time Capsule (Live)

 

Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου

Κάποτε, ο άγιος Σάββας ο Ηγιασμένος, περπατώντας με έναν μοναχό συνάντησε πολλούς ανθρώπους, κοσμικούς. Ανάμεσα τους και μια πολύ όμορφη νεαρή κοπέλα. Αφού απομακρύνθηκαν προς την έρημο, ο άγιος ρώτησε τον μοναχό αν είχε προσέξει τη καημένη τη κοπέλα που είχε το ένα της μάτι βγαλμένο. Ο μοναχός τον διαβεβαίωσε πως η κοπέλα είχε δύο μάτια λαμπερά και πανέμορφα και το υποστήριξε μετά βεβαιότητας αφού την παρατήρησε για πολλή ώρα και πολύ προσεκτικά όπως πρόσθεσε για να εισπράξει την κατσάδα του αγίου.

Η πρώτη ανάγνωση του περιστατικού είναι πολύ απλή. Ο μοναχός δίνει όρκο παρθενίας, η οποία δεν περιορίζεται μόνο στις πράξεις αλλά και στις σκέψεις. Έτσι , εξετάζοντας εξονυχιστικά την κοπέλα, ο μοναχός είχε ήδη καταπατήσει τον όρκο αυτό. Αυτά όμως, θα πει κάποιος, αφορούν τους μοναχούς και τους ασκητές. Τι μας ενδιαφέρει εμάς τους υπόλοιπους; 

Ας δούμε λοιπόν τι μας ενδιαφέρει εμάς τους υπόλοιπους. Πόσες φορές, στις μικροκοινωνίες που ζούμε, σε χωριά, σε γειτονιές, στον εργασιακό μας χώρο, στις ενορίες όπου εκκλησιαζόμαστε, δεν ακούσαμε κουτσομπολιά για κάποιους από τους γύρω μας; Αν όχι και για όλους. Πόσες φορές δεν μάθαμε λεπτομερώς για τα προσωπικά ζητήματα κάποιων άλλων; Πώς μαθεύτηκαν όλα αυτά; Ξεκινώντας από την επίμονη παρατήρηση του άλλου. Ξεκινάμε από τα εξωτερικά χαρακτηριστικά, συνεχίζουμε σε κάποια στοιχεία του χαρακτήρα και εν συνεχεία χώνουμε και τη μύτη μας στην προσωπική του ζωή, θεωρώντας αναφαίρετο δικαίωμά μας, να μοιραστούμε ό,τι μάθαμε με τους υπόλοιπους περίεργους που έχουμε στο περιβάλλον μας. 

Και φυσικά αξίζει να παρατηρηθεί, διότι πολλοί θα προβάλλουν τη δικαιολογία του κοινωνικού ενδιαφέροντος, πως όσο αυξάνονται οι γνώσεις και οι συζητήσεις για τα προβλήματα του άλλου, τόσο μειώνεται η διάθεση να προσφέρουμε βοήθεια ή παρηγοριά σε εκείνον. Και όσο περισσότερο ασχολούμαστε με τα στραβά της ζωής και της προσωπικότητάς του, τόσο λιγότερο ασχολούμαστε να διορθώσουμε τα δικά μας χάλια. Αφού υπερβάλλοντας για τα χάλια των άλλων θαρρούμε σαν ανόητοι πως μειώνουμε τα δικά μας χάλια, τα οποία τελικά αφήνουμε αδιόρθωτα. Και όλα αυτά ξεκινούν από μια απλή ματιά, η οποία μπολιασμένη με την περιέργεια μετατρέπεται σε εξονυχιστική και αδιάκριτη παρατήρηση. 

Οι Πατέρες της Ερήμου, όπως ο Άγιος Σάββας ο Ηγιασμένος που γιορτάζει σήμερα, έχουν να μας προσφέρουν πολλά και πολύτιμα μαθήματα για την καθημερινότητά μας. Αρκεί να προσπαθήσουμε να βρούμε τις αναλογίες ανάμεσα στην έρημο και την πόλη και να μην προσπαθήσουμε , όπως πολύ κακώς κάνουν ορισμένοι δήθεν ζηλωτές, να τα εφαρμόσουμε αυτούσια στη ζωή μας.

Αριστερίλες...

 

Ε καλά, είναι πολύ λογικό να βγάζει φλύκταινες η υπερκυβερνησάρα μας στη πρόταση του ΠΑΣΟΚ να φορολογηθούν τα υπερκέρδη των τραπεζών. Αυτά τα πράγματα μυρίζουν αριστερίλα από μακριά που είπε και ο Πορτοσάλτε. Σιγά μη διαλύσουμε και τα καρτέλ σε τρόφιμα, καύσιμα και ενέργεια. Μήπως θέλετε να βάλουμε κανένα φόρο και στους πλούσιους ρε ρεμάλια των Εξαρχείων; Γιατί δηλαδή; Επειδή οι τράπεζες συγκεντρώνουν το χρήμα αντί να το ρίχνουν στην αγορά με δάνεια και προγράμματα; Και πώς δε δίνουν; Αν έχεις τις κατάλληλες γνωριμίες και το κατάλληλο ...κομματικό χρώμα και ένα κάποιο υψηλό μπάτζετ, παίρνεις απ' όλα. Και τα σπίτια που βγαίνουν σε πλειστηριασμούς άμα λάχει. Αλλά τέτοιοι είστε! Που ζητάτε να μειώσουμε τον ΦΠΑ από είδη πρώτης ανάγκης, τον εξισωτικό αυτόν φόρο, που πληρώνει το ίδιο αυτός που παίρνει 800 ευρώ με αυτόν που βγάζει 12.000. Αν είναι δυνατόν. Αριστερίλα, μπλιάχ! Ουστ που λέει και ο μέγας Άδωνις

Rainbow - Death Alley Driver

 

Διαβάζοντας τον βίο της Αγίας Βαρβάρας

Διαβάζουμε στον βίο της Αγίας Βαρβάρας: "Ο πατέρας της λόγω της σωματικής ωραιότητας της Αγίας, την φύλαγε κλεισμένη εντός πύργου. Δεν γνωρίζουμε που διδάχθηκε τις χριστιανικές αλήθειες, καθώς ο πατέρας της ήταν φανατικός ειδωλολάτρης, λόγος για τον οποίο άλλωστε προσπάθησε να κρατήσει κρυφή την πίστη της στον Τριαδικό Θεό. Ένα τυχαίο περιστατικό, όμως, την πρόδωσε. Ο πατέρας της πληροφορήθηκε από τεχνίτες ότι η Αγία ζήτησε να τις ανοίξουν τρία παράθυρα στον πύργο όπου ήταν έγκλειστη, στο όνομα της Αγίας Τριάδος και, έτσι, βεβαιώθηκε ότι η κόρη του είχε γίνει Χριστιανή.

Εξοργίσθηκε τόσο που την κυνήγησε εντός του πύργου με το ξίφος του για να την φονεύσει. Η Αγία κατέφυγε στα όρη, αλλά ο πατέρας της την συνέλαβε και την παρέδωσε στον τοπικό άρχοντα, Μαρκιανό, κατηγορώντας την για την πίστη της. Όταν ανακρίθηκε, ομολόγησε με παρρησία την πίστη της στον Χριστό και καθύβρισε τα είδωλα. Μετά από φρικτά βασανιστήρια, διεπομπέφθη γυμνή στην πόλη και τέλος σφαγιάσθηκε από τον ίδιο τον πατέρα της. Την στιγμή όμως που είχε αποτελειώσει το έγκλημά του, έπεσε νεκρός χτυπημένος από κεραυνό κατά θεία δίκη."

Την αγία Βαρβάρα της σκότωσε, αφού την κατέδωσε πρώτα, ο ίδιος της ο πατέρας. Και διαβάζοντας τον βίο της θυμόμαστε και τα λόγια του Κυρίου  "Mη νομίσετε ότι ήρθα να βάλω ειρήνη επάνω στη γη· δεν ήρθα να βάλω ειρήνη, αλλά μάχαιρα. Eπειδή, ήρθα να διαχωρίσω άνθρωπο ενάντια στον πατέρα του, και θυγατέρα ενάντια στη μητέρα της, και νύφη ενάντια στην πεθερά της. Kαι εχθροί τού ανθρώπου θα είναι του σπιτιού του οι άνθρωποι. Όποιος αγαπάει πατέρα ή μητέρα περισσότερο από μένα, δεν είναι άξιος για μένα· και όποιος αγαπάει γιο ή θυγατέρα περισσότερο από μένα, δεν είναι άξιος για μένα. Kαι όποιος δεν παίρνει τον σταυρό του, και ακολουθεί πίσω από μένα, δεν είναι άξιος για μένα."

Και δεν μπορούμε να μην έχουμε στο μυαλό μας πως, πολλές φορές, οι χειρότεροι εχθροί των παιδιών είναι οι ίδιοι οι γονείς τους. Όχι μόνο όταν δείχνουν κακοποιητικές συμπεριφορές(τα παραδείγματα δυστυχώς πολλά, ειδεχθή και πρόσφατα) αλλά και επειδή πολλές φορές η αγάπη τους προσ τα παιδιά τους είναι εντελώς στρεβλή. Τα παιδιά είτε γίνονται προέκταση του εαυτού τους και άρα πρέπει να συμμορφώνονται με το θέλημα των γονιών και να ζήσουν μια ζωή όπως οι γονείς την έχουν στο μυαλό τους, άλλες φορές πάλι η γονεϊκή αγάπη είναι αναμιγμένη με τον εγωισμό και την τάση να προβληθούν οι επιτυχίες των παιδιών ώστε να προκαλέσουν τη ζήλια των γνωστών και των συγγενών, ενώ δε λείπουν και οι περιπτώσεις που οι γονείς δεν μπορούν να καταλάβουν καν τον χαρακτήρα των παιδιών τους με αποτέλεσμα την σύγκρουση αργά ή γρήγορα. Κάποιες φορές τέλος, τα παιδιά θεωρούνται ως ευθύνη, ως υποχρέωση. Μα πόσο πιο λάθος μπορεί κανείς να δει το παιδί του από αυτό; 

Δε χρειάζεται να σφάξουμε με τα ίδια μας τα χέρια ή να κακοποιήσουμε τα παιδιά μας για να τους κάνουμε ζημιά. Έχουμε πολλά εργαλεία στα χέρια μας ως γονείς για να κάνουμε ζημιά στα παιδιά μας. Να βάλουμε μία μικρή ή μεγάλη βόμβα στα θεμέλια της ζωής τους. Ο μόνος τρόπος να τα αντιμετωπίσουμε όπως ο Χριστός μας διδάσκει. Σεβόμενοι απόλυτα την ελευθερία των παιδιών, ακούγοντας με προσοχή ό,τι έχουν μέσα στην καρδιά τους και θέλουν να το βγάλουν προς τα έξω και ευρισκόμενοι πάντα σε ετοιμότητα να τα παρηγορήσουμε.

To μυστικό

 "Το μυστικό του χριστιανικού μυστικισμού είναι ότι εκπληρώνει τον εαυτό με ανιδιοτελή αγάπη προς τα άλλα πρόσωπα. Άλλωστε, αν η σωτηρία μας συνίσταται στο να βρεθούμε εν Θεώ, σημαίνει να βρεθούμε να είμαστε όπως ο Θεός. Αλλά αυτό το κάνουμε μόνο με το να είμαστε αυτό που είναι ο Θεός και να ενεργούμε όπως ενεργεί, πράγμα που φυσικά είναι αδύνατο χωρίς την άμεση παρέμβασή Του. "Εσείς λοιπόν πρέπει να είστε τέλειοι, όπως και ο Ουράνιος Πατέρας σας είναι τέλειος... Μείνετε ενωμένοι μαζί μου· τότε θα ’μαι κι εγώ ενωμένος μαζί σας. Όπως η κληματόβεργα δεν μπορεί να καρποφορήσει από μόνη της, αν δεν είναι ενωμένη με το κλήμα, το ίδιο κι εσείς αν δε μείνετε ενωμένοι μαζί μου. ” [Ματ. 5:48; Ιωάννης 15:4] Και ο Θεός, διαβάζουμε, είναι Φιλανθρωπία. Επομένως είναι ανόηοτς ένας μυστικισμός που δεν γυρίζει προς τα έξω στον "άλλο", αλλά παραμένει κλεισμένος στον εαυτό του. Τέτοιος μυστικισμός είναι απλά μια απόδραση από την πραγματικότητα· περιχαρακώνεται αποκομμένος από το Πραγματικό και τρέφεται από τον εαυτό του. ” - Thomas Merton p. 34 Ο Νέος Άνθρωπος

https://www.facebook.com/photo?fbid=28062769039974976&set=gm.2005845273193452&idorvanity=176748382769826

Galneryus - In water's gaze

 

Η θεραπεία του τυφλού

 

Στο ευαγγελικό απόσπασμα της Κυριακής που πέρασε, μου έκανε εντύπωση το εξής κομμάτι: Εκείνο τον καιρό, καθώς ο Ιησούς πλησίαζε στην Ιεριχώ, ένας τυφλός καθόταν στην άκρη του δρόμου και ζητιάνευε. Όταν άκουσε το πλήθος που περνούσε, ρώτησε να μάθει τι συμβαίνει. Του είπαν ότι περνάει ο Ιησούς ο Ναζωραίος. Τότε εκείνος άρχισε να φωνάζει δυνατά: «Ιησού Υιέ του Δαβίδ, σπλαχνίσου με!» Αυτοί που προπορεύονταν τον μάλωναν να σωπάσει, εκείνος όμως φώναζε ακόμη πιο δυνατά: «Υιέ του Δαβίδ, σπλαχνίσου με!»

Δε μπόρεσα παρά να σκεφτώ πόσες φορές το πλήθος, ο όχλος, η περίφημη πλειοψηφία μας διατάζει να σωπάσουμε. Να μη πούμε τη γνώμη μας, να μη μιλήσουμε μήπως και ενοχλήσουμε κάποιους που δεν πρέπει. Μια τραγική σχεδόν νοοτροπία αυτουποδούλωσης, αυτοφίμωσης. Να μην ενοχλήσεις ποιους; Αυτούς που ζουν πλουσιοπάροχα εις βάρος σου; Αυτούς που σε κοροϊδεύουν και παίζουν με τη ζωή σου ορίζοντας τι είναι σωστό να σκέφτεσαι και τι όχι; Αυτούς που ενώ υποκρίνονται μια οποιαδήποτε πνευματικότητα, αυτή στη πραγματικότητα είναι μόνο ένα μέσο πλουτισμού και τίποτα άλλο; Μια άθλια προσέγγιση της ζωής σύμφωνα με την οποία δε μιλάς για να μη χαρακτηριστείς τι; Τρελός; Ονειροπόλος; Αιθεροβάμων; Και από ποιους; Από αυτούς που λογαριάζουν την αξία τους με την αγοραστική τους δύναμη; Αυτούς που αποχαυνώνονται και καταπίνουν αμάσητο ό,τι τους προσφέρει η τηλεόραση και το διαδίκτυο;  Που τα όνειρά τους αρχίζουν και τελειώνουν με ένα καλό μισθό και μια καλή θέση ενδεχομένως για τα παιδιά τους και δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για την υπόλοιπη κοινωνία; Που το μόνο που σπάει τη μονοτονία τους είναι το πέναλτι της Κυριακής ή οι διακοπές του καλοκαιριού;

Ο τυφλός παρά τις "παραινέσεις" του όχλου φώναξε και ο Χριστός τον άκουσε και τον θεράπευσε. Γιατί ο Χριστός δε δίνει σημασία στον όχλο(το πλήθος και ο όχλος έχουν πολύ συχνά μια αρνητική χροιά στα Ευαγγέλια) αφού γνωρίζει ότι ο όχλος άγεται και φέρεται. Γιατί και ο κάθε άνθρωπος που έχει ένα όνειρο, όσο τρελό ή ανόητο κι αν φαντάζει αυτό(όπως ένας τυφλός που θέλει να δει) το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνει είναι να αγνοήσει τις μάζες που ακολουθούν το ρεύμα το οποίο τους έχουν επιβάλλει, να σηκώσει το κεφάλι του και να υψώσει τη φωνή του. Και καλού κακού, να προετοιμάσει και το στομάχι του. Γιατί αυτά τα πράγματα απαιτούν και γερό στομάχι...

Wagakki Band - 星月夜 (Hoshizukiyo) + 天樂 (Tengaku) / Dai Shinnenkai 2018

 

Ακρίβεια και ευθύνες

 

Ακούω τις τελευταίες μέρες τους αρμόδιους υπουργούς της κυβέρνησης για την ακρίβεια. Και μέσα σε αυτά που λένε για μέτρα, ελέγχους κλπ, λένε και κάτι που φοριέται πολύ σε αυτή τη παράταξη. Για παράδειγμα για την ακρίβεια λένε ότι πρέπει να ψάχνει ο πολίτης και να βρίσκει τους φθηνότερους κωδικούς ή να ελέγχει τις τιμές των προϊόντων πριν τις εκπτώσεις ώστε να μην τη "πατάνε" με ψεύτικες εκπτώσεις. Δηλαδή ο πολίτης, ο οποίος αναγκάζεται να δουλεύει και να μη προλαβαίνει να δει τα παιδιά του(άλλη ανήθικη κατηγορία του πρωθυπουργού -όταν μιλούσε για τη βία των ανηλίκων- για γονείς που δεν προσέχουν όσο πρέπει τα παιδιά τους, τους οποίους γονείς οι πολιτικές της κυβέρνησης τούτη αναγκάζουν αν δουλεύουν και οι δύο και πολλές φορές να μη βγαίνουν κιόλας τα οικονομικά τους)να γυρνάει τα σούπερ μάρκετ και τα καταστήματα και να μαζεύει τιμές διαφόρων προϊόντων. Στην ενέργεια το ίδιο με τα χρώματα στα τιμολόγια. Και σε ένα σωρό άλλα παρόμοια. Αυτή η κυβέρνηση δε φταίει ποτέ. Και αυτό δεν είναι μόνο της κυβέρνησης. Το βλέπεις από τον πρωθυπουργό μέχρι σε δήμαρχο σε νησί λίγων κατοίκων που για τη λειψυδρία φταίνε αυτοί που δε μάζεψαν νερό σε γούρνες το χειμώνα. Κι ας εκλέχτηκε για να λύσει ακριβώς αυτό το πρόβλημα. Ίδια παράταξη, ίδια κόλπα.

ΥΓ1 Μια εταιρεία, ένα σούπερ μάρκετ κλπ, αισχροκερδούν μόνο στις εξής περιπτώσεις: Ξέρουν ότι δεν υπάρχουν έλεγχοι. Ξέρουν ότι τα πρόστιμα είναι μικρότερα από τα κέρδη τους. Ξέρουν ότι τους παίρνει. 

ΥΓ2. Δε πιστεύω σε άμοιρο και πάντα ριγμένο λαό. Η λύση για την ακρίβεια είναι μία. Μποϊκοτάζ διαρκείας ώσπου να σταματήσει η αισχροκέρδεια. Αλλά όταν ο μέσος Έλληνας επιβεβαιώνεται μόνο όταν αγοράζει αυτό που δεν μπορεί να αγοράσει ο άλλος τότε τι μποϊκοτάζ να γίνει;

Versailles / MASQUERADE [Official Music Video]

 

Κυριακή ΙΔ’ Λουκά - Αγίου Φιλαρέτου του Ελεήμονος

 

Σήμερα η Εκκλησία τιμά την μνήμη του αγίου Φιλάρετου του ελεήμονος. Ας πούμε λίγα πράγματα για τον άγιο. Ο Άγιος Φιλάρετος ήταν πολύ πλούσιος,  παντρεμένος με δύο κόρες.  Όταν έβλεπε άνθρωπο να βρίσκεται σε ανάγκη, πάντα τον βοηθούσε. Και μάλιστα όσο πιο πολλά αγαθά είχε, ο άγιος ήταν πολύ εργατικός, τόσο πολλά περισσότερα έδινε σε όσους είχαν ανάγκη. Πολλές φορές η γυναίκα και τα παιδιά του γκρίνιαζαν γι' αυτή του τη γενναιοδωρία. Κάποια στιγμή τα πράγματα πήραν στραβό δρόμο. Τα ζώα αρρώστησαν, τα κτήματα του τα έκλεψαν οι γείτονες με διάφορους τρόπους, τα χωράφια του που απέμειναν δεν απέδιδαν και ο άγιος έπεσε σε μεγάλη φτώχεια με μόνη πια περιουσία τα μελίσσια που είχε. Αλλά και αυτά τα μελίσσια τα άδειασε για να δίνει μέλι στους φτωχούς που ζητούσαν βοήθεια από τον -επίσης φτωχό πια- Φιλάρετο. Ακόμα και το σιτάρι που του έστειλε κάποτε ο κυβερνήτης της πόλης για να τον βοηθήσει, το μοίρασε στους φτωχούς παρά τα παράπονα της οικογένειάς του. Και όταν κάποτε ένας φτωχός του ζήτησε βοήθεια, επειδή δεν είχε μέλι πια να δώσει, του έδωσε το ρούχο του. Έναν τέτοιο άνθρωπο όμως ο Θεός δε θα τον άφηνε έτσι και τελικά ο Κωνσταντίνος ο γιος της βασίλισσας Ειρήνης, ζήτησε να πάρει για γυναίκα του την εγγονή του Αγίου, Μαρία και τον Φιλάρετο, ο Αυτοκράτορας τον τίμησε με το αξίωμα του υπάτου. Έτσι έγινε κάτοχος πολλού πλούτου, που τον διαμοίραζε ακόμα πιο άφθονα στους φτωχούς.

Ο πλούτος λοιπόν, στη περίπτωση του αγίου Φιλαρέτου γίνεται μέσο σωτηρίας. Πώς όμως; Διαμοιραζόμενος. Ο άγιος Φιλάρετος δεν έδινε ελεημοσύνη με τη μορφή που έχει επικρατήσει ως τις μέρες μας. Δεν έδινε ένα ελάχιστο κομμάτι του πλούτου που κατείχε. Μοίραζε τον πλούτο του. Έδινε πολλές φορές περισσότερα απ' όσα έβγαζε. Και αφού στη συνέχεια έβγαζε περισσότερα, συνέχιζε να δίνει ακόμα πιο πολλά. Έτσι -και μόνο έτσι- ο πλούτος γίνεται μέσο σωτηρίας και ο πλούσιος που δρα ως διαχειριστής και όχι κάτοχος του πλούτου αυτού σώζεται. 

Αλλά ας δούμε και κάτι ακόμα. Όταν τα πράγματα άρχισαν να παίρνουν άσχημη τροπή πώς αντέδρασε ο άγιος; Έτρεξε στα δικαστήρια για να πάρει πίσω την περιουσία του; Μήπως από τον πλούτο που ακόμα είχε πήγε να κάνει κάποιες πιο προσοδοφόρες επενδύσεις ώστε καλύψει τις απώλειές του; Όχι. Τίποτα απ' όλα αυτά. Έμεινε λοιπόν παθητικός θεατής της ίδιας της καταστροφής του; Ούτε αυτό έκανε. Συνέχισε να πράττει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, συνέχισε να πράττει με γνώμονα το καλό του συνανθρώπου. Ο πλούτος λιγόστευε αλλά η αγάπη για τον πλησίον και η φιλανθρωπία συνέχιζαν. Πιο μικρή η φιλανθρωπία σε ποσότητα πια, λόγω των συνθηκών, αλλά μεγαλύτερη σε σημασία. 

Ο άνθρωπος του Θεού δεν πτοείται από τις εξωτερικές συνθήκες. Δεν αλλάζει συμπεριφορά ανάλογα με την κατάστασή του. Όταν το πράγμα φτάνει σχεδόν στην επιβίωσή του δεν προτιμά αυτή αντί της βοήθειας προς τους συνανθρώπους του. Δεν σκέφτεται να πράττει λιγότερο το θέλημα του Θεού ώστε να ζήσει καλύτερα. Συνεχίζει σε αντίξοες συνθήκες να πράττει αυτό που είναι σωστό και παραμένει φίλος του Θεού και των ανθρώπων. 

Όταν δυσκολεύουν τα πράγματα, όταν τα μαύρα σύννεφα μαζεύονται στον ουρανό, τότε φαίνεται ο  πραγματικός μας χαρακτήρας. Τότε φαίνεται η πίστη μας. Τότε φαίνεται αν αυτά που διακηρύσσουμε τα πιστεύουμε έστω και λίγο. Όταν η θάλασσα φουρτουνιάζει τότε είναι που πρέπει να δείξουμε πόση εμπιστοσύνη έχουμε τελικά στον Χριστό. Ας μη φοβόμαστε λοιπόν τις δυσκολίες. Αλλά μέσα σε αυτές να βουτάμε με χαρά και με πίστη στον Σωτήρα Χριστό.