Εκκλησιαστικές συμβουλές - Αυθεντικότητα

 

Έχουμε εγκλωβιστεί οι κληρικοί σε μια πουριτανικού τύπου παρουσία. Θέλουμε να φαινόμαστε πάντα σοβαροί, ατσαλάκωτοι, ευπρεπείς. Δεν πρέπει να μας βλέπουν να γελάμε, να πίνουμε, να λέμε αστεία κλπ. Και όταν ακόμα κάνουμε κάποια πράγματα από αυτά, αυτά είναι κομμάτι κάποιας παράδοσης(πχ ο χορός σε κάποιο πανηγύρι που τον ξεκινούν οι κληρικοί του χωριού). Γενικά έχουμε μια εικόνα σοβαροφάνειας και προσποιητού εκλεπτυσμού. 

Τι δεν έχουμε; Αυθεντικότητα. Ειλικρίνεια. Ο πιστός -αλλά και ο άπιστος- βλέπουν μια εικόνα ψεύτικη, μια προσποίηση. Όχι απαραίτητα υποκρισία. Αλλά σίγουρα κάτι τεχνητό. Και την συνδέει με την Εκκλησία και τελικά με τον Χριστό. 

Προσπαθώντας να είμαστε "κόσμιοι" με την έννοια που είχε σε προηγούμενους αιώνες, γινόμαστε ψεύτικοι. Και επομένως οι άνθρωποι θεωρούν πως είτε είναι ψεύτικο ο Θεός μας είτε εμείς διδάσκουμε ψεύτικες δοξασίες. 

Ελπίζω ότι κάποια μέρα θα επανέλθει εκείνη αυθεντικότητα και η ειλικρίνεια ανάμεσα στους κληρικούς και θα σταματήσει αυτή η λατρεία της ατσαλάκωτης εικόνας