Κάποτε έπαιρνα τη ζωή πολύ στα σοβαρά. Όταν όμως ωρίμασαν οι καιροί, πέταξα τη πιπίλα και άρχισα να γελάω με τα χάλια τα δικά μου και του κόσμου όλου! Εκτός κι όταν θυμώνω. Μπορώ να το κρατήσω χρόνια...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Η αβάσταχτη ελευθερία
Ξέρετε γιατί οι άνθρωποι αναπολούν τόσο πολύ τη παιδική τους ηλικία; Όχι επειδή πέρασαν τόσο καταπληκτικά ή επειδή είχαν μια ζωή μπροστά τ...
-
https://owlcation.com/social-sciences/The-Meaning-of-Sparrows-Identification-and-Folklore Το σπουργίτι είναι ένα συνηθισμένο μικρό πουλ...
-
Για να καταλάβετε για τι είδους άνθρωπο μιλάμε. Τη πρώτη του Οκτώβρη πέρασα, όπως συνηθίζω, από το Σύνταγμα για να δω λίγο τον απεργό πείν...
-
Λοιπόν, δεν ήξερα αν θα έπρεπε να γράψω αυτό το κείμενο. Κυρίως επειδή περιέχει και κάποια στοιχεία αυτοπροβολής. Από την άλλη, ούτε να μη...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου