Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου δεν είναι απλά μια ακόμα θεομητορική γιορτή. Δεν είναι ένα απλό θαυμαστό γεγονός σε μια σειρά άλλων τέτοιων.
Δεν είναι μόνο η σύμπραξη -στο πρόσωπο της Παρθένου Μαρίας- του ανθρώπου με τον Θεό ώστε να μπει σε εφαρμογή το σχέδιο της Σωτηρίας μας. Δεν είναι μόνο το ανεξήγητο μυστήριο που αναγκάζει τους σοφούς και μορφωμένους είτε να μη μιλούν είτε να ξεστομίζουν ειρωνείες αισθανόμενοι την ανεπάρκειά τους.
Είναι κάτι σημαντικότερο. Είναι η διαρκής υπενθύμιση πως ο άνθρωπος είναι πολλές φορές, ίσως και πάντα, η απάντηση στις προσευχές του. Όπως εκείνη την εποχή που οι ευλαβείς Εβραίοι προσεύχονταν για τον Μεσσία χρειάστηκε μια νεαρή κοπέλα να συμφωνήσει για να έρθει στον κόσμο του δεύτερο πρόσωπο της Αγία Τριάδος ως άνθρωπος, έτσι και σε κάθε εποχή, φυσικά και στη δική μας, οι προσευχές μας απαντώνται με τις δικές μας πράξεις και επιλογές.
Ο Θεός μας δίνει κουράγιο και δύναμη και στέκει δίπλα μας ώστε εμείς να μπορέσουμε να κάνουμε πραγματικότητα αυτά για τα οποία προσευχόμαστε. Αρκεί βέβαια αυτά να μην είναι απλά εγωκεντρικά αιτήματα.
Τούτη η μέρα δεν είναι μια απλή εορταστική ημέρα. Είναι μια μέρα στοχασμού. Μια μέρα που θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν μπορούμε, ότι δεν πρέπει να περιμένουμε παθητικά τον Θεό να δράσει. Πρέπει να δράσουμε μαζί Του. Να αποδεχτούμε το κάλεσμά Του με τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται. Αλλά και με τη συμπαράσταση που δεδομένα θα έχουμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου