Δεν ζούμε τη συντηρικοποίηση της κοινωνίας αλλά τον εκφασισμό της. Ο συντηρητικός έχει κάποιες αξίες, κάποια ευγένεια, κάποιο ήθος, όσο κι αν διαφωνεί κανείς μαζί του. Ο φασίστας δεν έχει καμία από τις παραπάνω αρετές.
Εκφασισμός είναι το δίκαιο του δυνατού. Δίκαιο του δυνατού σημαίνει ότι γίνομαι όσο χυδαίος και βάναυσος θέλω σε κάποιον πιο αδύναμο από εμένα ενώ ταυτόχρονα γίνομαι κόλακας και σφουγγοκωλάριος του πιο δυνατού.
Αυτό πρεσβεύουν όσοι ασπάζονται τέτοιες ιδεολογίες, αυτό τον τρόπο συμπεριφοράς παρουσιάζουν και με αυτή τη πυξίδα κινούνται στη ζωή τους. Αυτό βλέπουμε σε σχολεία, γειτονιές, χωριά, χώρους εργασίας κλπ.
Αυτή τη νοοτροπία πρεσβεύει και η κυβέρνηση όταν υπουργός της λέει πως "είμαστε πλειοψηφία και δε μας αγγίζει κανείς" ενώ την ίδια ώρα φιλά τις κατουρημένες ποδιές ισχυρών "συμμάχων" του που παλαιότερα έβριζε.
Με πιο απλά λόγια. Φασισμός είναι το πλήρες πολιτικό-κοινωνικό σύστημα στο οποίο ο δωσίλογος παρουσιάζεται ως πατριώτης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου