Πριν από χρόνια στη Λάρισα.Μεγάλη Πέμπτη, διάκονος τότε, η ώρα έχει πάει 12:15 και περιμένω ξεροσταλιάζοντας μήπως κι έρθει να κοινωνήσει κανένας ακόμα.Μπαίνει μια μητέρα με το τρίχρονο παιδάκι της."Με συγχωρείται,δεν είχα σκοπό να το φέρω να κοινωνήσει αλλά περνώντας έξω από την εκκλησία σταμάτησε και μου είπε : -εγώ δε θα πάρω Χριστούλη;Δεν πάω σπίτι, όλοι παίρνουν Χριστούλη, θέλω Χριστούληηηη.Αφήστε τα παιδιά να έρθουν...
Κυριακή 28 Απριλίου 2019
Αφήστε τα παιδιά να έρθουν...
Πριν από χρόνια στη Λάρισα.Μεγάλη Πέμπτη, διάκονος τότε, η ώρα έχει πάει 12:15 και περιμένω ξεροσταλιάζοντας μήπως κι έρθει να κοινωνήσει κανένας ακόμα.Μπαίνει μια μητέρα με το τρίχρονο παιδάκι της."Με συγχωρείται,δεν είχα σκοπό να το φέρω να κοινωνήσει αλλά περνώντας έξω από την εκκλησία σταμάτησε και μου είπε : -εγώ δε θα πάρω Χριστούλη;Δεν πάω σπίτι, όλοι παίρνουν Χριστούλη, θέλω Χριστούληηηη.Αφήστε τα παιδιά να έρθουν...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Η αβάσταχτη ελευθερία
Ξέρετε γιατί οι άνθρωποι αναπολούν τόσο πολύ τη παιδική τους ηλικία; Όχι επειδή πέρασαν τόσο καταπληκτικά ή επειδή είχαν μια ζωή μπροστά τ...
-
https://owlcation.com/social-sciences/The-Meaning-of-Sparrows-Identification-and-Folklore Το σπουργίτι είναι ένα συνηθισμένο μικρό πουλ...
-
Για να καταλάβετε για τι είδους άνθρωπο μιλάμε. Τη πρώτη του Οκτώβρη πέρασα, όπως συνηθίζω, από το Σύνταγμα για να δω λίγο τον απεργό πείν...
-
Λοιπόν, δεν ήξερα αν θα έπρεπε να γράψω αυτό το κείμενο. Κυρίως επειδή περιέχει και κάποια στοιχεία αυτοπροβολής. Από την άλλη, ούτε να μη...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου